rimosus
rimosus, full of cracks, abounding in chinks
Frieze-Dennison Vergil
rīmōsus, a, um: adj. (rīma), full of cracks or crevices; leaky, 6.414.
Could not find rimosusque in Logeion dictionaries.
rimosusque Adjective: masculine nominative singular of rimosus
rīmōsus, a, um, adj. [rima], full of cracks, chinks, or fissures (poet. and in post-Aug. prose).
- I Lit.: fores, Prop. 2, 17 (3, 9), 16: cymba, Verg. A. 6, 414: aedificium (with fissum), Col. 1, 5, 10: vasa, Juv. 3, 270.— Comp.: pulmo, Gell. 17, 11, 1.—
- II Trop.: quae rimosā bene deponuntur in aure, i.e. that keeps nothing secret, Hor. S. 2, 6, 46: nihil in eā (animā) rimosum est ac remissum, Ambros. Cant. Cantic. 1, § 52.
rīmōsus, a, um (rima), voll Risse, voll Spalten leck, cymba, Verg.: aedificium, Colum.: tectoria, Vitr.: fores, Prop.: rimosior pulmo, Gell. – bildl., auris, rissige Ohren, Ohren eines Schwätzers, de, nichts bei sich behalten, verschweigen kann, Hor. sat. 2, 6, 46: nihil in ea (anima) rimosum est ac remissum, Ambros. cant. cantic. 1. § 52.
~a [] ‥ fragilis ingenii barca gl. : scissurosa
~a,cionecti [i. e. ]cinende
~aelfcxm [i. e. ]lecum
~us, -a, -um, i. rimis plenus
ingeram invitis auribus quod fastidiosus auditor de ~o pectore ‥ suspicetur effusum
ave virgo gloriosa / cujus semper est rimosa / manus indigentibus
rīmōsus, (13) a, um (rima), qui a des fentes, lézardé, crevassé : Virg. En. 6, 414 ; Juv. 3, 270 ; rimosior Gell. 17, 11, 1, plus spongieux || [fig.] rimosa auris Hor. S. 2, 6, 46, oreille percée, qui ne garde rien [dʼun h. qui ne sait pas se taire].
rīmōsus
adj.
- rima, full of cracks, abounding in chinks: cymba, V.: vasa, Iu.—Fig.: rimosā deponi in aure, i. e. in the ear of a babbler, H.