rito
rīto, āre, aufregen, als Stammwort von irrito angef. bei Prisc. 15, 10 u. 14 (aber Iuvenc. in exod. 378 liest Pitra rigidantur).
See: ritare
rītō, āre, tr., exciter (primitif de irrito ) : Prisc. Gramm. 15, 10 ; 15, 14.