rogationes

, Supplicationes, Processiones Ecclesiasticæ. Gregorius Turon. de Vitis Patrum cap. 6 : Rogationes illas instituit, ut media Quadragesima psallendo ad Basilicam Beati Juliani Martyris itinere pedestri veniret. Infra : Rogationes illæ, quæ quotannis ubique in Paschate fiunt. Rogationes et majores et minores, in Epist. Zachariæ PP. ad Anglos : Ut Rogationum dies et minorum et majorum non omittantur Gesta Trevirensium Archiep. apud Martenium tom. 4. Ampliss. Collect. col. 157 : Jejunium pro siccitate terræ imminente, et Rogationes, cruciumque et sanctarum reliquiarum, gestationes per circuitum vallis Trebericæ, ab omnibus qui sunt in sua parrochia, tertia post Pascha hebdomada fieri præcepit (Ekbertus Archiepiscopus.) Vide Litaniæ. Sive gratias agendo, sive gratiam exorando fiebant. Comput. ann. 1356. inter Probat. tom. 2. Hist. Nem. pag. 172. col. 1 : Pro faciendis Rogationibus, cum per cives factæ fuerunt reddendo gracias Creatori altissimo, qui aquam cœlestem miserat suis peccatoribus, quia blada omnino consumebantur siccitate. Ibid. pag. 173. col. 1 : Rogationibus factis ad honorem Dei et omnium sanctorum, ut inde pax inter reges dare deberet. , seu tres dies Rogationum, qui celebrantur ante Ascensionem Domini, juxta morem Ecclesiæ Gallicanæ, constituit S. Mamertus Viennensis Episcopus, ob incursionem scilicet malarum bestiarum, quæ tunc temporis gravissime afficiebant populum Dei. Nam cum exigentibus peccatis Galliarum populi luporum rabie acriter interimerentur, nec hujus flagelli aliquod remedium inveniretur, congregati apud Viennam Galliarum Episcopi in commune statuerunt, ut triduano jejunio misericordiam Domini implorarent. Cumque ad eorum preces oculus divinæ pietatis respiciens, flagelli hujus pestem misericorditer abstulisset, hi dies in consuetudinem annuæ celebritatis venerunt, ut per Galliarum provincias ante Ascensionis diem celebrarentur : quæ consuetudo apud nos usque hodie pro diversis calamitatibus devotissime recolitur. Hæc Alcuinus lib. de Offic. divin. Belethus cap. 122. et ex eo Durandus lib. 6. Ration. cap. 102. num. 4. ait Rogationes Litaniam minorem appellari, ad discrimen Gregorianæ, quæ Major dicitur, quia a minori, scilicet a simplici Episcopo, et in minori loco, scilicet Vienna, inventa est. De Rogationibus, a Mamerto institutis, consulendi inprimis Avitus Viennensis Homil. de Rogat. pag. 150. Sidonius lib. 6. Ep. 14. lib. 7. Epist. 1. Concil. Aurelian. I. cap. 27. Turonense II. cap. 17. Gregorius Turon. de Vitis Patrum cap. 4. Histor. Franc. lib. 2. cap. 34. Ado Viennensis in Chronic. Rutpertus lib. 9. de Divin. Offic. cap. 5. Isidorus in Origin. Baldricus lib. 1. Chron. Camerac. cap. 8. Hartmannus et Ratpertus in Litaniis apud Canisium tom. 5. pag. 732. 742. Eckehardus in Vita Notkeri Balbuli cap. 21. Andreas Silvius in Chron. Marcianensi cap. 11. Udalricus lib. 1. Consuetud. Cluniac. cap. 21. etc. Nostris Roaisons et Rouvoisons. Vitæ SS. MSS. ex Cod. 28. S. Vict. Paris. fol. 119. v°. col. 1 : La letanie menour est dite aussi Rouvoisons : car adonques nos prions et requerons l'aide de tous les sainz. Reg. feudor. comitat. Clarimont. ex Cam. Comput. Paris. : Item le menistre de la Trinite et son colege doivent venir à ladite eglise par les quatre jours de Rouvoisons et doivent aler tous ensemble aus processions chascun jour. Arest. ann. 1458. 10. Jun. in Reg. parlam. Tolos. ex Cod. reg. 9879. 6 : La cour condamne ledict André, tant qu'il sera habitant et fera lieu et feu audict lieu de Boschet, à rendre et païer audict abbé (de la Chaize Dieu) chacun an le premier jour des Roaisons.... trois œufs. Les lethanies de Rovoisons, in Chron. S. Dion. tom. 7. Collect. Histor. Franc. pag. 140. Rouvisons, in Chartul. 1. Fland. ad ann. 1275. ex Cam. Comput. Insul. : Deus muis de bleit par an à sa vie, l'un en Rouvison et l'autre a le S. Martin en yver. Renvoisons etiamnum dicuntur apud Lingonenses, teste Le Beuf tom. 17. Comment. Acad. Inscript. pag. 732.

, Notæ, seu instrumenta, a Notariis confecta. Vide Charta rogata.

rogationes

Saved

Recent