rogatum
rogatum, a question, interrogatory
rŏgātum, ī, n. (rogatus), question : Cic. Fl. 10.
Nos ad ipsiusVide Rogamen.(Galcheri dom. Castellionis) instanciam et Rogatum dictas centum libras Paris. annui redditus eidem assidemus.
Rogaton, Libellus, quo quis ad alicujus petitionem in jus vocatur, Gall.
Comme Pierre Berenger porteur de cemonces et de Rogatons.... eust apporté de Rouen un Rogatum sur ledit Veneur, etc.Aliæ ann. 1375. in Reg. 107. ch. 311 :
Icellui bastard fist semondre par un Rogatum le suppliant en l'eveschié du Mans.Aliæ ann. 1392. in Reg. 143. ch. 150 :
Le suppliant fist cemondre à Paris ledit sergent par un Rogat de l'évesque de Paris.Hinc qui ejusmodi libellos denunciat,
Rogeceurnuncupatur in Mirac. MSS. B. M. V. lib. 1 :
Tant a par tout de plaideriaus, D'esquevins, de serjanteriaus, De larrons, de capeceurs, De hiriaus, de Rogeceurs, Que nus prodom ne puet mais vivre.
Corvata, servitium manuale, quod quasi precario, vel potius prævia submonitione exigebatur. Charta Erardi dom. Chacenaii ann. 1218. in Chartul. Arremar. ch. 201 :
Duo tantum habeo Rogata, et tertium Rogatum, quod servientes mei injuste facere consueverant, remisi.Vide supra Preces 2.
rogātum ī, n
- P. of rogo, a question, interrogatory: nobis ad rogatum respondere, i. e. to the point: copiose ad rogata respondere.