runcator
runcātor, ōris, m. [runco],
- a weeder, Col. 2, 12, 1; 11, 3, 19.
runcātor, ōris, m. (runco), der Jäter, Colum. 2, 12, 1 u.a.
runco, -as, i. herbas vellere ‥ et inde ~or
albi [monachi ] ‥ ad laborem exeunt, manibus agriculturam omnimodam excercentes propriis intra septa mecanici extra runccatores, opiliones ‥ in singulis officiosissimi
hic ~or, hic circulator,lowker
a lowker , ~or, runco
runcātŏr, ōris, m. (runco), sarcleur : Col. Rust. 2, 12, 1.