runcarius

, Idem quod Runcalis, Ager incultus, runchis seu rubis plenus. Charta ann. 837. apud Meichelbeck tom. 2. Hist. Frising. pag. 309 : Medietatem in silvis et in ruris et in Runcariis dimiserunt in manus Erchamberti Episcopi. Charta ann. 1007. in Bullario Casinensi tom. 2. pag. 67 : Sunt mansos 4. et Runcarii 4. et mulinarii 3. qui sunt in loco, etc.