About

Menu

sarcinare

sarcinare [LL < CL p. ppl. only] 1 to load, pack, burden; b (fig.). c688 mellifluum examen ‥ ad crates graciles ~atum flava bajolans gestamina asportat Aldh. Ep. 5; ~are, honerare Osb. Glouc. Deriv. 560; 1313 S. de H. existens super carectam sarceratam [? l. carceratam, sarcinatam] de fagotis, et ligando eam ‥ Eyre Kent 152; 1437 in expensis ‥ pro vestimentis ~andis una cum cariagio et cum reversione versus Cant’ Cant. Coll. Ox. II 153; to charge, onustare, ~are, onerare, gravare CathA; to packe, ~are Levins Manip. 5; to trusse, ~are Ib. 193.  b gravi morbo finitimae vitae ~atus est B. V. Dunst. 9; tempus adest mense, quam mundo Copia cornu / sarcinat: et morum locupleti funditur urna Hanv. IX 446; sermo non est gratiosus, / nisi saccus preciosus / sarcinat prohemium Walt. Wimb. Van. 23; puellam sarcinat beata sarcina / que nunquam hominis presensit semina Id. Carm. 88. 2 (in gl. conf. w. sarcire and understood as) to sew. ~atum, gesiouuid GlC S 19; ~atum, gesiowid Ib. S 53.

Saved

Recent