sarcitor
sarcītor, ōris, m. = 1. sartor, Corp. inscr. Lat. 5, 450; vgl. Prob. app. 202, 29.
unde ‥ sutori subula seu sartori [AS: ] acus?seamere
inter ‥ sartores lavatores sutores
in sartrino sunt ij sartratores ‥ et ij homines qui abluunt pannos
sartores, sarcitores, reparatores
in stipendio famulorum sarett’ x s. vj d.
sartor et sutor et scissor ‥ ac cujuslibet artifex operis
infra cepta monasterii ordinetur ‥ una habitacio ‥ pro uno communi sartore et alia pro uno communi sutore et ‥ provideatur de illis ‥ ad reparanda necessaria vetera monachorum
clowter of clothys , sartor, -oris
Jacobo Hommyll sertori domini regis
per concessionem factam Jacobo Hommyll ad reparacionem et edificacionem domus sue in viginti libris, necnon pro feodo suo in officio certoris [i. e. sartoris ] percipienti eciam in anno viginti libras
sarctores calcearii,coblers
grandiores [canes ] sarctores aerarios vagos manticis ferendis memorabili patientia levant
sarcītŏr, ōris, m. , celui qui raccommode : CIL 5, 4509.
Sarcitector, vel
Sarcinator, vel
Sartor, in Inscript. apud Fabrettum pag. 753 :
M. Pupius. M. L. Urbanus. Sarcitor. Sibi. et. Claræ. Conliber. et Lavrentinæ. F.