sarcinatus
sarcĭnātus, a, um, adj. [sarcina],
- laden, burdened (ante- and post-class.): homines, Plaut. Poen. 5, 2, 19 (979); Paul.Nol. Carm. 21, 911.
sarcinātus, a, um (sarcina), bepackt, Plaut. Poen. 979. Paul. Nol. 21, 911.
sarcĭnātus, a, um (sarcina), chargé de bagages : Pl. Pœn. 979 || chargé (de): P. Nol. 21, 911.