satiativus

satiativus [CL satiatus p. ppl. of satiare+-ivus], that satisfies. potest accipi ‘objectum ~um’ pro illo quod excludit omnem tristiciam et anxietatem, et sic solus Deus satiat Ockham Qu. 118; quis nesciat hominem appetere naturaliter bonum ‥ viz. ipsius ~um perfecte felicitatem seu beatitudinem perfectissime satiantem et omnia desideria quietantem Bradw. CD 98A.