About
Menu

scabere

scabere [CL] 1 to scratch. ~ere, grattare Osb. Glouc. Deriv. 560; presens, crede, scăbit; non preteritum breve, scābit Serlo Wilt. II 117; scalpere vel ~ere, grater Gl. AN Glasg. f. 18ra; to scratte, ~ere, scalpere, scalpitare CathA. 2 to cause to scratch, to be itchy (in quot. pr. ppl. as adj., in fig. context). sordidarum ~enti deturpatus meditationum prurigine Byrht. HR 3 p. 6. 3 to be affected by scabies. quibuscumque pingui exeunte urina furfurea conveniunt his vesica †scabis [l. scabit] Gilb. I 68v. 2 (cf. Gad. 42. 1: aliquando vesica scabit); ungues ~iunt et inspissantur et supercilia depilantur Gad. 46. 2.

Saved

Recent