scabidus
scăbĭdus, a, um, adj. [scabies], scabby, mangy, itchy (post-class.).
- I Lit.: palpebrae, Marc. Emp. 8.—
- II Trop.: concupiscentia, Tert. Anim. 38.
scabidus, a, um (scabies), krätzig, palpebrae, Marc. Emp. 8: impetigo, ibid. 19: bildl., concupiscentia, bösartig, Tert. de anim. 38.
scaber, ~us, scabiosus
~us,(roinus
si tu sis scabidus, si tu sis glabrio, / cur impetiginem rides in alio?
scabyd , scaber, ~us
in vij uncti emptis ad scabid' oves domini ungend'
oportet nos ‥ te ‥ repellere ‥ ab ovili, velut alteram ovem ~am, ne totum habeas corrumpere gregem
scăbĭdus, a, um (scabies), galeux : M. Emp. 8 || [fig.] qui démange : Tert. Anim. 38.
Agiliter exeat, pauperes quosque et debilesScabidos , et famidos, turgidos et thabidos quærat et colligat.
apud Marcell. Empir. cap. 8. Utitur præterea Tertull. lib. de Anima cap. 38. Gloss. Lat. Gall. Sangerm. :Scabidæ palpebræ,
Scabieusedicta plantæ species scabiei curandæ idonea, quæ
Escabieusedicitur, in Lit. remiss. ann. 1447. ex Reg. 178. Chartoph. reg. ch. 257 :
Aussi lui voult faire boire de l'eaue d'Escabieuse.