scabitudo
scăbĭtūdo, ĭnis, f. [scabies II],
- an itching, irritation.—Trop., of anger: omnem scabitudinem animi delere, sine cicatrice, Petr. 99, 2.
scabitūdo, inis, f. (scabies), die Rauhigkeit, bildl., omnem scabitudinem animi delere, aus meinem Sinne alle Roheit narbenlos verschwinden lassen, Petron. 99, 2.
scabies, ~o
scăbĭtūdō, (16) v. scabritudo : Petr. 99, 2 ; Gloss.
Chelidonia... caliginem et qui ulcera habet in oculis et Scabitudines et albuginem extenuat facillime.Occurrit apud Petron. Satyr. cap. 99. Vide Scabredo.