silvicaedus
silvicaedus, ī, m. (silva u. caedo) = ὑλοτόμος, der Holzschläger, Holzhauer, Chalcid. Tim. 128.
priscorum genus hominum, ~i et pastores ‥ potentias ad usum vivendi ‥ colebant
rudibus animis nondum insederat vera Dei sciscitatio. erant enim pastores et sylvacedi ceterique hujusmodi sine studio humanitatis
silvĭcædus, ī, m. (silva, cædo), bûcheron : Chalc. Tim. 128.