silvosus
silvosus, full of woods, woody
silvōsus, a, um, adj. [silva],
- full of woods or trees, woody: saltus, Liv. 9, 2, 7: rami emicant silvosā multitudine, forestlike, Plin. 12, 5, 11, § 23; so, crebrae arbores et silvosae, Vitr. 8, 1 fin.
silvōsus, a, um (silva), I) voller Wald, waldig, saltus, Liv. 9, 2, 7: locus, Augustin. in psalm. 95, 5. – subst., silvōsa, ōrum, n., waldige Gegenden, Augustin. in psalm. 70. serm. 2. § 3. – II) voller Holz, arbor, Vitr.: rami emicant silvosā multitudine, Plin.: im Bilde, exstirpa silvosa dumeta avaritiae, Augustin. conf. 13, 19, 24.
~i, densi,wudihtes
silvōsus, (16) a, um (silva), boisé : Liv. 9, 2, 7 || touffu : Plin. 12, 23.
Nam et alia loca, quæ intra parochiam continentur, adhuc Silvosa erant.
silvōsus
adj.
- silva, full of woods, woody: saltus, L.