silvicomus
silvicomus, a, um (silva u. coma), das Haupt (den Gipfel) mit Wald geschmückt, mons, Poëta bei Mar. Victorin. 4, 1, 28. p. 145, 5 K.
silvĭcŏmus, a, um (silva, coma), qui a une chevelure de forêts : Poet. d. Mar. Vict. Ars Gramm. 4, 1, p. 145, 5.