silvula
silvŭla, ae, f. dim. [silva],
- a little wood, a copse (very rare), Col. 8, 15, 4; Sid. Carm. 9, 229.
silvula, ae, m. (Demin. v. silva), das Wäldchen, Colum. 8, 15, 4. Sidon. carm. 9, 229.
silvula florigeris semper onusta comis
silva v porc[orum ] et ij ~ae ad clausuram
est tamen ibi j haia in ~a
silvinis [(v.l. silvulis ]
~am in feodo meo de Celeswortha
filium suum quem in proxima sperabat ~a ‥ evocat
silvŭla, æ, f. (silva), bosquet : Col. Rust. 8, 15, 4 || pl., silves : Sid. Carm. 9, 229, v. silva.