sincere
sincere, uprightly, honestly, candidly, sincerely
sincērē, adv., v. sincerus fin. a.
sincērē, Adv. (sincerus), I) gut, recht, satin ego oculis utilitatem optineo sincere an parum? Plaut. Epid. 634 G. – II) übtr., von Herzen, aufrichtig, ohne Falsch, istuc dicere, Ter.: id dicere, Catull.: loqui, Cic.: pronuntiare, Caes.: nam neque irati neque blandi quicquam sincere sonunt, Enn. fr. – Compar. bei Gell. 6 (7), 3, 55. – Superl. in Augustin. epist. 137, 17.
Domini facies sine velamento ~e videtur
de rebus ecclesiasticis ut simplex ecclesie filius ~e fari dispono
non valet absque fide sincere philosophari / quisquam
ad premendum oleum ‥ in manibus perfectorum virorum, qui ~e ac perfecte ‥ exprimerent eum, quia populare oleum in illud ministerium noluerunt suscipere
eo liberius et purius, eo ~ius et suavius ‥ soli Deo intendere potestis
de Deo ~e [ME: ] cogitare et devote oraresikerliche
Margaretam ‥ cum qua et cui conjugale fedus syncerissime omnino servaverat
quoniam ‥ vestra celsitudo parvitatem meam dilexerit ~e dubitare non possum
in Dei amore ~ius accenduntur
~issime dilectum et valde precarum habemus
sincērē (14) (sincerus), ¶ 1 de façon nette, sans altération : Pl. Epid. 634 ¶ 2 franchement, sincèrement, loyalement : Cæs. G. 7, 20, 8 ; Attic. d. Cic. Att. 9, 10, 9 || -rius Gell. 6, 3, 55 ; -issime Aug. Ep. 137, 17.
sincērē
adv.
- sincerus, uprightly, honestly, candidly, sincerely: dici, T.: pronuntiare, Cs.