siquidem
- If only, if indeed (class.): actumst, siquidem haec vera praedicat, Ter. And. 465; cf.: gratulor Baiis nostris, si quidem, ut scribis, salubres repente factae sunt, Cic. Fam. 9, 12, 1: robur et suboles militum interiit, si quidem quae nuntiantur ullā ea parte vera sunt, Asin. ap. Cic. Fam. 10, 33, 1: Sy. Quid aliud tibi vis? Cl. Siquidem hoc fit. Sy. Siquidem? experiundo scies, Ter. Heaut. 331: o fortunatam rem publicam, si quidem hanc sentinam urbis ejecerit! Cic. Cat. 2, 4, 7: O morem praeclarum, si quidem teneremus! id. Fl. 7.—
- II Like quandoquidem, since indeed, since, since that: si quidem mihi saltandumst, jam vos date bibat tibicini, Plaut. Stich. 5, 5, 16 (757): siquidem ille ipse non volt, Ter. Hec. 560: siquidem Homerus fuit ante Romam conditam, Cic. Tusc. 1, 1, 3; id. Brut. 10, 39; id. Or. 24, 81; Quint. 1, 1, 9; 1, 6, 15 al.: (pinus) grata deum matri, siquidem Attis Exuit hac hominem, Ov. M. 10, 104.
appropinquabat ~em tempus quo ejus iniquitates ‥ complerentur
pulchra supernorum civium sodalitas ‥ debitis attollenda est praeconiis, cum inter ceteras virtutum infulas summi principatus sceptra et regnandi monarchiam gubernare dinoscitur, ~em [gl.: ubique, ], ut humanis faucibus ‥ omne ‥ mellitae dulcedinis gustus ammodum incomparabiliter praecellithuru
ipsa terra praefata ab omni censu regali sit libera ‥ hoc ~em factum est anno ab Incarnatione Dominica DCCCCLVII
inter ceteros ~em catholicos reges literas auro bullatas Anglorum regi transmisit
ostenso ~em quod creatura rationalis quedam est immobiliter confirmata in bono ‥
forsothe , ‥ autem, certe, enim ‥ quippe, revera, ~em
~em [gl. certe ] famulas Dei ‥ in medio Tiberis alveo sine miserationis respectu mergere jussit
~em in loco celeberrimo, qui dicitur Degsastan, id est Degsa lapis, omnis pene ejus est caesus exercitus
~em altissimi exoro crebrius gratiam Dei
~em ‥ non debet homo virginitatem ex debito, sed si mavult, debet uti conjugio
~em philosophia et principum et plebeiorum tutela longe optima perhibetur
nos misisse vestrae beatitudini parva quaedam munuscula, non parva ~em caritate(
quapropter, ~em pacifica caritate, direxi ei [Elipanto ] exortatorias litteras, desiderans ‥ in viam catholicae veritatis fraterna dilectione et humili admonitione revocare virum
sic ergo asseremus gladium spiritualem exercendum viro ecclesiastico ut nullatenus ad eum pertinere fateamur materialem? nequaquam; utriusque ~em usus per ipsum est agendus, sed differenter(
sed subelemosinarius ~em ‥ a potu ordinate surgere debet, priusquam alii surgant
veni ad Christum, ~em laboras et inmenso pondere curvaris, et ipse te ‥ requiescere faciet
faciamus palam pauca divina testimonia ‥ ~em Dominus cum pro afflictione populi Israel plagis severioribus castigaret Aegyptum tenebris etiam involvit adeo spissis ut palpari quirent ‥
ambo igitur laudabiles, ambo profusiora preconia emeriti, ~em bonum quod ille magnanimiter inchoaverit, iste benigne confoverit
vigilias nobis ‥ Christus injungit easque orationi conjungit dicens, ‘vigilate et orate ut non intretis in temptationem.’ nullum ~em tempus magis congruit orationi quam cum mens fuerit vigiliarum instantia a strepitu seculi ‥ abstracta
~em Angliam crebro et undique invadentes non eam subjugare ac possidere, sed predari et perdere satagebant
➳ sĭquĭdem Ov. M. 10, 104 ; etc.
- 1. als tenminste;
- 2. daar toch, aangezien, in zoverre.
-
…ioco Rem voluisti a me tandem quin perfeceris Ego impetrare nequeo hoc abs te, biduum Saltem ut concedas solum Siquidem biduum ; Verum ne fiant isti viginti dies. Profecto non plus biduum, aut Aut nihil moror. Non…
Terence, Eunuchus
-
…stem ut participe t parem. abducet Patricoles, credo, ut conlocet in cubili, ut volnus obliget. siquidem homo esset ; sed nihil vidi minus. quaerit enim, quid actum sit Elo quere eloquere, re s…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…neque ulla de reditu eius fama adferebatur, simul eorum permotus vocibus, qui illius patientiam paene obsessionem appellabant, siquidem ex castris egredi non liceret, nullum eiusmodi casum exspectans, quo novem oppositis legionibus maximoque equitatu dispersis ac paene…
Julius Caesar, Gallic War
-
…; in quo erat facile vincere non repugnantes. nam cum apud Graecos antiquissimum e doctis genus sit poëtarum, siquidem Homerus fuit et Hesiodus ante Romam conditam, Archilochus regnante Romulo, serius poëticam nos accepimus. annis fere cccccx…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…, si di sint, esse qui divinent. arcem tu quidem Stoicorum, inquam, quinte, defendis, siquidem ista sic reciprocantur, ut et, si divinatio sit, di sint et, si di sint, sit…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…. Ain vero Phile, iam explorata nobis sunt ea, quae ad domos nostras quaeque ad rem publicam pertineant siquidem, quid agatur in caelo, quaerimus. Et ille An tu ad domos nostras non censes pertinere scire ,…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…erit et homini, qui ceteris animantibus plurimum praestat, praecipue a natura nihil datum esse dicemus Nos vero, siquidem in voluptate sunt omnia, longe multumque superamur a bestiis, quibus ipsa terra fundit ex sese pastus varios atque…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…eodem sacerdotio praediti rem publicam religionum auctoritate rexerunt. Eaque divinationum ratio ne in barbaris quidem gentibus neglecta est, siquidem et in Gallia Druidae sunt, e quibus ipse Divitiacum Aeduum, hospitem tuum laudatoremque, cognovi, qui et…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…etiam et magnificentia et despicientia adhibenda est rerum humanarum, quam saepe dico, et tranquillitas animi atque securitas, siquidem nec anxii futuri sunt et cum gravitate constantiaque victuri. Quae faciliora sunt philosophis, quo minus multa patent in…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…modo. Haecine igitur cadere in sapientem putas Prorsus existimo. Ne ista gloriosa sapientia non magno aestimanda est, siquidem non multum differt ab insania. Quid tibi omnisne animi commotio videtur insania Non mihi quidem soli, sed ,…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes