soloecophanes
sŏloecŏphănĕs, is, n., = σολοικοφανές,
- that which appears to be a solecism, Cassiod. Or. 6.
soloecophanes, is, n. (σολοικοφανές), der scheinbare Solözismus, Cassiod. de orat. 6. p. 572 (b) ed. Garet.
genitivus pro ablativo, ut in illo Plinii, quod plane est ~es, modo recte scriptum sit
sŏlœcŏphănĕs, is, n. (σολοικοφανές), solécisme apparent : Cassiod. Orat. 6.