sollus
sollus, a, um, adj. [cf. Sanscr. sarva, entire; Gr. ὅλος; Lat. salvus; v. Corss. Krit. Beitr. p. 313],
- whole, entire, unbroken: vasa quoque omnino redimit non solla dupundi, Lucil. ap. Fest. p. 298 (Sat. v. 38 Gerl.): sollum Osce totum et solitum significat, unde tela quaedam solliferrea vocantur tota ferrea, et homo bonarum artium sollers, etc., Fest. s. v. solitaurilia, p. 293 Müll.; cf. Paul. ex Fest. s. v. sollo, p. 298 ib. (v. also the com. pounds sollennis, sollers, sollistimus, and sollicitus).
sollus, a, um, oskisch = totus (s. Fest. 293 (a). 15), Lucil. 1318 b. Fest. 298 (b), 5 (wo sollo, oskisch = Plur. tota). Vgl. Bücheler Rhein. Mus. 33, 37.
sollus, a, um (cf. ὅλος), ancien mot = totus, entier, intact (cf. salvus ) : Lucil. d. Fest. 298, 5 ; Fest. 293, 15.
Sollo, Lucius, piscis species. Charta Adelf. reg. Aragon. pro incolis Tutelæ æra 1165. in Reg. 53. Chartoph. reg. ch. 295 :
Et persolto vobis totas illas aquas, quod pesquetis ubi potueritis ; sed totos illos Sollos, qui fuerint ibi prisos, sedeant meos et prendat eos meo marino pro ad me.Vide Solgus.