Solo Save Lewis & Short Georges Gaffiot 2016 LaNe Sŏlo, v. 1. Solon. 2. Solo, ōnis, m., s. Solōn. 2 Sŏlō, ōnis, m. , v. Solon. Solō en Solōn, ōnis m staatsman en dichter, wetgever v.d. Atheners, werd tot de Zeven Wijzen gerekend, ca. 640—559 v. Chr.