sonorus
sonorus, noisy, loud, resounding, sonorous
sonōrus, a, um: adj. (sonor), loud-sounding; roaring, 1.53; ringing, resounding, 12.712.
sŏnōrus, a, um (collat. form sŏnōris, e, Diom. 497 and 498), adj. [sonor],
- noisy, loud, sounding, resounding, sonorous (poet. and in post-Aug. prose for the class. sonans): cithara, Tib. 3, 4, 69: aes, Claud. IV. Cons. Hon. 149: arcus, id. in Ruf. 2, 80: tempestates sonoras, Verg. A. 1, 53: tonitru, Claud. Laud. Stil. 2, 26: pelage, Lucr. 5, 35 Lachm.: flumina, Verg. A. 12, 139: nemus, Stat. Th. 4, 34: Phocis (on account of the Delphic oracle), id. ib. 11, 281: insula fluctibus, Claud. B. Gild. 512: versus qui crepitant pronuntiatione fragosā et exsultantem informant dictionem, ut (Verg. A. 9, 503): at tuba terribilem, etc., Diom. p. 498 P.—* Adv.: sŏnōrē, loudly: oscitavit (with clare), Gell. 4, 20, 8.
sonōrus, a, um (sonor), schallend, klingend, ertönend, rauschend, klangvoll, cithara, Tibull.: flumina, Verg.: tempestas, Verg.: terrificus fremitus et sonorus, entsetzliches, durchdringendes Gebrüll (des Löwen), Gell. – Compar., rationabilius est sonoriusque m. folg. Acc. u. Infin., Prisc. 2, 3. – ➳ Nbf. nach der 3. Dekl., sonores versus (= στίχοι ἠχητικοί), Diom. 498, 26 u. 499, 24 K.
montanus torrens crebris tempestatum rivulis auctus ~oque meatu alveos exundans
incipit ‥ pontifex ~a voce initium sequentis antiphonae
percussus Eustachius inter scapulas ictu ~o
trachea arteria ‥ que est ‥ anulosa, ut quasi cum quadam mora in anulis aer temperiem accipiat et ~ior vox redderetur, sicut in cavernis criptarum melius vox sonat
censor censebit, cum bursa sonora jubebit
armoniam surdi sumpserunt aure sonoram
nec visus potest discernere, utrum sit alba vel nigra; nec auditus, an sit ~a vel rauca
anima ‥ tota oculis colorata, tota auribus ~a, tota naribus odora
quid ‥ tam dulce in memoria ‥ quid ~ius in aure divina seu perfeccius in anima quam corpus Christi filii Dei in ara crucis pro peccatoribus extensum ‥ immolare(
sive efficax dicendi seu rusticum minusque ~um
siliqua ‥ saeculari sapientiae ‥ comparatur cujus sermo facundiae plausu ~us sed virtute utilitatis est vacuus
aes namque ~um, et naturae diu durabilis est
similiter ad hoc quod sit auditus preexigitur collisio corporum que ~a sint, [et ] per illam collisionem detegitur et manifestatur eorum sonoritas auditui
tintinnabulum argenteum, quia omni metallo ~ius est
vox ‥ grossa est quando ~um nimis cedit et redit cum virtute propria, sed cum mora magna. item quando ~um tremit secundum partes subtiliores aut minus subtiles, dicitur vox ~a magis et minus. item quando partes ~i inconformiter movent, dicitur sonus asper, quando vero conformiter, levis
in excambio unius campane fracte cum alia integra et magis ~a
sŏnōrus, (14) a, um (sonor), retentissant sonore : Virg. En. 1, 53 ; 12, 139 ; Tib. 3, 4, 69 || compar. n. sonorius Prisc. Gramm. 2, 3.
➳ forme sonoris Diom. 498, 25 ; 499, 24.
sonorus , a, um. adj.
大响者。Tempestates sonorae 大响之暴風。Sonorae cytharae 美聲之絲。
Suggest a Translation
See an image
大响者。Tempestates sonorae 大响之暴風。Sonorae cytharae 美聲之絲。
Suggest a Translation
See an image
sonōrus
adj.
- sonor, noisy, loud, resounding, sonorous: tempestates, V.: flumina, V.