sonticus
sonticus, serious, weighty, important
sontĭcus, a, um, adj. [sons].
- Lit., dangerous, serious, critical, in the connection morbus sonticus, of a serious disorder that excuses one from duty, etc., Fragm. XII. Tab. ap. Fest. p. 290 Müll.; cf. Gell. 20, 1, 27; Dig. 21, 1, 65; 42, 1, 60; 2, 11, 2; 5, 1, 46; Plin. 36, 19, 34, § 142; Cincius ap. Gell. 16, 4, 4.—
- II Transf.: sontica causa, arising from a morbus sonticus; hence, in gen., serious, weighty, important, Cato ap. Fest. p. 344 Müll.; Naev. ib. p. 290; Tib. 1, 8, 51.
sonticus, a, um (sons), gefährlich, bedenklich, morbus, eine bedenkliche, gefährliche Krankheit, die einen überall entschuldigt, eine Hauptkrankheit, bes. die fallende Sucht, Cinc. ICt. bei Gell. 16, 4, 4. XII tabb. nach Fest. 290 (b), 24 u. Gell. 20, 1, 27. Paul. dig. 5, 1, 46 u.a. ICt.: übtr., causa, ein von einer bedenklichen Krankheit u. dgl. hergenommener Entschuldigungsgrund, ein triftiger, erheblicher Entschuldigungsgrund, Naev. com. 128. Cato oratt. fr. 58: so auch non illi sontica causa est, Tibull. 1, 8, 51.
cur non mors subita vitam vel sonticus ille / morbus ademisset, qui vagus esse solet
morbus ~us et invitis litigatoribus et judice diem differt. ~us ‥ existimandus est, qui cujuscunque rei agende impedimento est litiganti
quapropter viribus corporis cepit paulatim destitui, in tantum quod diceret fratribus suis se jam morbo ~o laborare, nec posse se ulterius ad defensionem domus sufficere
si occupaverit eum morbus ~us, ne suis negotiis vel alienis vacare possit
ab hac ‥ assiduitate excusat morbus ~us, talis, viz., qui impedimento alicui sit, ne suis vel alienis negociis sine periculo interesse possit
hic et hec sons, -tis, i. nocens, unde ~us, -a, -um, i. nocivus
~us, nocivus, noxius
membra ‥ suis destituta officiis ex longa desidia et torpore ~as passiones exspectant
tollatur veritas, que semper stiptico / sermone sauciat morsuque sontico
sontĭcus, (15) a, um (sons), dangereux, sérieux : morbus sonticus Gell. 20, 1, 27, maladie sérieuse, qui fournit une excuse légitime [= épilepsie], cf. Gell. 16, 4, 4 || sontica causa Næv. Com. 128 ; Tib. 1, 8, 51, raison de maladie, cause grave, excuse valable.
sonticus , a, um. adj. (sons.)
損害人者。Morbus sonticus 羊角風。抽風。Sontica causa 可推之故。
Suggest a Translation
See an image
損害人者。Morbus sonticus 羊角風。抽風。Sontica causa 可推之故。
Suggest a Translation
See an image
Verax. Gloss. Isid. Ita etiam legendum in Gloss. Lat. Græc. ubi habetur :
sonticus
adj.
- sons, serious, weighty, important: causa, Tb.