sophia

sŏphĭa (i long, Prud. Sym. 122; id. Cath. 1613; Fortun. Suppl. 2, 62), ae, f., = σοφία,

• wisdom (pure Lat. sapientia): sophiam, sapientia quae perhibetur, Enn. ap. Fest. p. 325 Müll. (Ann. v. 227 Vahl.); Afran. ap. Gell. 13, 8, 3; Mart. 1, 112, 1; cf. Sen. Ep. 89, 6; Lact. 3, 16, 10 (in Cic. Off. 1, 43, 153, written as Greek).

sophia, ae, f. (σοφία), die Weisheit (reinlat. sapientia), Enn. ann. 218*. Afran. com. 299. Poëta com. in Sen. ep. 89, 7. Ps. Sen. ep. ad Paul. 14. Mart. 1, 111, 1. Lact. 3, 16, 10. Prud. c. Symm. 1, 34 (wo sophīae gemessen ist).

1 sophia [CL < σοφία] 1 wisdom; b (personified); c (dist. as holy or divine). d learning. 672 oracula ‥ in alveariis sofiae ‥ servanda Aldh. Ep. 5 p. 491; soffa, sapientia GlC S 380; 962 universis ~iae studium intento mentis conamine sedulo rimantibus CS 1083; iste vir est, pugil invictus, plenusque sophya / et decus ecclesie (Vers.) M. Rievaulx 23. 23; vos [sc. libri] ‥ estis profundissime ~ie fodine R. Bury Phil. 1. 27.  b hec illi nomen proprium facit esse, quod olim / donat amatori sacra Sophia suo J. Sal. Enth. Phil. 830.  c sophia sancta patrum tectis servetur in istis, / in te discatur sophia sancta patrum Alcuin Carm. 34. 5; hoc tamen ipse pater socio cum praesule templum, / ante die decima quam clauderet ultima vitae / lumina praesentis, sophiae sacraverat almae Id. SS Ebor 1519; illius dicti irrefragabilis veritas, quod protulit mundo dive ~ie majestas W. Malm. GR I 59; diligenter revolvens divine dictum sophye, quod nemo potest duobus dominis servire Ord. Vit. XIII 18 p. 45; optimos eligite, quorum fides vivit, / qui decreta legerint vel theologiam / decenter docuerint sacramque sophiam Carm. Lew. 200.  d omnibus instructus quos tradit littera fructus / ad decus ecclesie vertit momenta sophie W. Malm. GP II 88; 14‥ qui cupis astrorum septem bene scire sophiam / hunc lege tractatum qui continet astronomiam MS Bodleian Digby 48 f. 112v. 2 a (as personal name). b (bibl., ~ia Jesu) Ecclesiasticus. c (Sancta or Hagia ~ia) Church of the Holy Wisdom in Constantinople. a accusatus apud Justinum et conjugem ejus ~iam Bede Chr. 521; incipit prefatio in vita beatissimi Cadoci, qui et ~ie, episcopi et martyris (Cadocus pref.) VSB 24; juxta eam quiescunt in una ecclesia martires Gordianus et Epimachus, Sulpitius ‥ ~ia, Triphenus W. Malm. GR IV 352.  b jungitur his sophiae Jesu simul atque libellus Alcuin Carm. 68. 7.  c Johannes Portuensis episcopus ‥ missas publicas in ecclesia sanctae ~iae coram principe et patriarcha Latine celebraret Bede Chr. 528 ed. PL XC 568A; Justinianus quidem construxit sanctam ~iam Descr. Constant. 258; Justinianus ‥ fecit in Constantinopoli ecclesiam Divine Sapientie, id est Domino Christo, quam Agiam ~iam cognominavit W. Malm. GR IV 356; navem aureis rostratam draconibus fastigio Sancte ~ie pro tropheo affixit Ib. V 410; hic intra urbem Constantinopolim Christo Domino templum extruxit, quod Greco vocabulo Agiam Sophyam nominavit Ord. Vit. II 18 p. 425.

2 sophia [Pers. ṣafī = surname of ruling dynasty of Persia c.1500–1736], supreme ruler of Persia, Shah, Sophy. de ~ia illo propheta rumor allatus est contra Turcum illum feliciter triumphasse André Hen. VII 103.

1 sŏphĭa, (16) æ, f. (σοφία), la sagesse : Enn. Ann. 218 ; Mart. 1, 112, 1, cf. Sen. Ep. 89, 6 ; Gell. 13, 8, 3.

sophia , ae. f.
明智。賢。

Suggest a Translation
See an image