sophisma
sŏphisma, ătis, n., = σόφισμα,
- a false conclusion, fallacy, sophism (pure Lat. captio), Sen. Ep. 45, 8; Gell. 18, 13, 2 (in Cic. Ac. 2 (Luc.), 24, 75, written as Greek, and explained by fallaces conclusiunculae; cf. also Sen. Ep. 111, 1).
sophisma, atis, n. (σόφισμα), der Trugschluß, das Sophisma (rein lat. captio), Sen. u.a.
ad repellenda hereticorum sive paganorum ~ata
exhinc convaluere nimis diorismata fortis / athletae, pereuntque mali sophismata civis
utile ‥ tibi erit, cum ipsum ~a quod te sub pallio verae rationis fallit, in sua fallacia nudum conspicies
quorum tortilibus ~atibus cum vivacitate rationum obsisti nequiret
~ata que fallaciarum nube obducunt animos auditorum
captentula, -le, i. subtilis verborum deceptio sicut ~ata sunt
volumus ‥ quod ‥ inter scolares nostros ‥ disputetur unum ~a et determinetur
Dalimannus ‥ mestus quod eis nullo ~ate in via nocere potuisset rediit
quamvis fideles super hoc ~ate mesti essent mutari sententia nequivit
cum lupus agnum induat, cavete ne frater vobis ~a faciat
apud Athenas, qua per idem tempus rumigerula grammaticorum gloria et clandistinum academicae disputationis sofisma [gl.: i. sapientia ] pollebant
cum ‥ sobolem suam liberalibus sofismatum [gl.: i. sapientiarum ] disciplinis imbueret
[Deus ] accendat in te ignem perfecti ~atis, et flagrantiam geminae caritatis
amplius amplificare sacra sophismatis arce(
Christo ‥ omnia ubique regna suo ‥ disponente ~ate
summum profiterier audet / se fore philosophum cunctoque sophismate comptum, / dum minime sciat hoc quid philosophus sit
angelici patres, clari super aethera cives, / qui debriant evangelico sophismate cosmum(
qui cuncta gloria et ~ata perfecerat magna(
sŏphisma, (14) ătis, n. (σόφισμα), sophisme : Sen. Ep. 45, 8 ; Gell. 18, 13, 2.
Unus Sophismæ intelligentiæque peritiam indeptus.