spisse
spisse, crowdedly, thickly
spissē, adv., v. spissus fin.
spissē, Adv. (spissus), dicht, I) eig.: ponere arbores, Colum.: calcare carbones, Plin.: spissius serere sementim, Colum. – II) übtr.: a) nicht recht vorwärts kommend, zögernd, langsam, atque enim tu minus spisse atque tarde incedis, Naev. com. fr.: sp. atque vix ad alqm pervenire (bei jmd. in der Rede anlangen), Cic.: nascimur spissius, quam emorimur, Varro fr.: habet hoc senectus in se, spisse ut videantur omnia ei confieri, Pacuv. fr. – b) häufig hintereinander, spissius basiare, Petron. 18, 4.
nonnullis ‥ interemptis, aliis ‥ ~issime vulneratis
vidit quod Templarii, in domo que erat strata de longis ‥ palliis, ~e ceperunt se adinvicem carnaliter commiscere
[corpus ‥ regium ] in ‥ pannis ‥ de Reynes ~ius et strictius involvitur
sicut a tempore Christi usque ad Jeronimum ‥ plures sine confessione vocali ad patriam ~ius volaverunt, sic post injunctam illam confessionem ab Innocente tercio ~ius ad tartara descenderunt
spissē (16) (spissus ), ¶ 1 dʼune manière serrée, en tassant : Plin. 36, 188 ; spissius Plin. 29, 31 ; Col. Rust. 2, 9, 2 ¶ 2 dʼune façon lente : Cic. Br. 138 ; Varr. d. Non. 392, 29 || dʼune façon pressée, en accumulant, souvent : Petr. 18, 4.
spissē
adv.
- spissus, crowdedly, thickly: pervenire, i. e. through a crowd.