About Report a problem

Menu

sponsare

sponsare [CL], to take as spouse. b (p. ppl.) married. maluit ~are juvenculam B. V. Dunst. 7; Jo. dum sponsabitur annis [gl.: illo tempore quo Johannes disponsabitur] (J. Bridl.) Pol. Poems I 168; to be wedde, nubere ‥ ~are CathA.  b dux Normannorum ‥ Robertus ‥ genuit Willelmum de Herleva non ~ata, qui postea Angliam conquisivit Diceto Chr. 173; pugnare potest homo contra eum quem ‥ inveniet ‥ cum filia sua, quam de ~ata [v. l. sponsa] genuerit (Leg. Hen. 82. 8) GAS 599; 15‥ ordino unum virum ~atum fidelem bone vite ‥ cum uxore sua custodem dicte domus pauperum Reg. Glasg. 538.

Saved

Recent