spontalis
spontālis, e, adj. [sponte],
- voluntary (post-class.): parricidium, Ap. Met. 4, 11, 18; sobrietas, id. ib. 11, 30, 6.—* Adv.: spontālĭter, voluntarily: facere (opp. coactus), Sid. Ep. 8, 9.
spontālis, e (spons), freiwillig, Apul. met. 4, 11 u.a.
spontālis, e (spons), spontané : Apul. M. 4, 11.