stagiarius

stagiarius [stagium+-arius] 1 (eccl., of canon, esp. of St. Paul's Cathedral, London) residentiary, stagiary, (also as sb. m.) canon residentiary. V. et. stationarius. 1304 est quod omnes ~ii in festis majoribus sint presentes et chorum pascant Reg. S. Paul. 89; 1330 magister W. canonicus stadiarius ‥ ecclesie S. Pauli (Pat) MonA VI 705; c1390 majoribus canonicis ~iis presentibus ‥ xx s. Doc. S. Paul. 91; 1399 ac vos, prefate decane, et ~ios sive residentiarios tunc dicte ecclesie existentes Foed. VIII 74. 2 (mon.) monk who resides permanently in the infirmary because of age or infirmity. ~ii seu alii fratres in refectorio jacentes ‥ in capitulo non venient Cust. Westm. 195; ~ii in infirmaria pro suo perpetuo commorantes Cust. Cant. 150.