stomachicus
stŏmăchĭcus, a, um, adj., = στομαχικός,
- disordered in the stomach, having a disease of the stomach, Sen. Ep. 24, 14; Plin. 20, 9, 39, § 100; 24, 14, 75, § 123; 25, 5, 24, § 60.
stomachicus, a, um (στομαχικός), zum Magen gehörig, Magen-, a) von Lebl.: passio, Cael. Aur. de morb. chron. 3, 2, 13. – b) v. Perf., an einem schwachen Magenleidend, magenkrank, gew. Plur. subst., stomachicī, ōrum, m., Sen. ep. 24, 14. Plin. 20, 100 u.a. Scrib. Larg. 103. Th. Prisc. 2. chron. 16.
hic stomachus, unde stomaticus, -a, -um, qui infirmitatem in stomacho paritur
trifera magna ‥ stomaticis, peripleuronicis, empicis, et cardiacis probata
stomaticus habet colorem faciei declinantem ad albedinem obscuram
color ‥ stomatici et quasi hominis †excanirizati [l. excaturizati ] vel a sincopi resurgentis
stomatica, medicamina apta stomaco
x marcas pro stomatico, gingebrad', et balsamo
stomaticon laxativum
stomatichon frigidum contra omnem calorem valet
pro ‥ quatuor li. stomatic' confortatum et j li. zeodoar' ad opus regine et ij li. zucar' xv s. vij d.
stomacicon, i. confortans stomacum
1 stŏmăchĭcus, a, um (στομαχικός), stomachique : C. Aur. Chron. 3, 2, 13 || subst. n. pl., remèdes pour lʼestomac : Gloss.
2 stŏmăchĭcus, (16) ī, m. , celui qui souffre de lʼestomac : Sen. Ep. 24, 14 ; Plin. 20, 100 ; 24, 123.