stoliditas
stŏlĭdĭtas, ātis, f. [stolidus],
- dulness, obtuseness, stupidity, stolidity (post-class.), Flor. 3, 3, 12; 4, 12, 16; Gell. 18, 4, 6; Arn. 2, 80 al.
stoliditās, ātis, f. (stolidus), die Tölpelhaftigkeit, Albernheit, Dummdreistigkeit, quaedam st. barbarica, Flor. 3, 3, 12: stoliditatem fingere (v. Brutus), Schol. Iuven. 4, 102.
quem ille, cruda ~ate caecatus, non viderat
mathematici fatum ‥. se divinare, et praenoscere posse, ridiculosa ~ate arbitrabantur
~atem asini, obstinationem muli
si per spiritum veritatis ~atem ac duritiam cordis nostri intus valide increpat
multitudo ‥ capillorum super utroque humero significat fatuitatem et ~atem
viles femine et presumptuose istud officium [sc. medicorum ] sibi usurpant, que ‥ propter causam sue ~atis errores maximos operantur
stŏlĭdĭtās, ātis, f. (stolidus), sottise, stupidité : Gell. 18, 4, 6 ; Flor. 3, 3, 12, etc.
Hic.(Johannes XXI.) Episcopus Tusculanus erat antequam Papa fuerit in scientiis diversis famosus ; sed scientiarum florem pontificalemque dignitatem quadam morum Stoliditate deformavit, adeo ut naturali pro parte carere videretur industria