stomachanter
stŏmăchanter, adv., v. stomachor.
stomachanter, Adv. (stomachor), unwillig, arridens, Augustin. de vit. beat. § 15.
satis difficilem reddebat se cancellarius ‥ pro eo quod parumper ~er pertulit, ut abbas aliquis hujusmodi libertatis privilegio insignitus esset
ut ‥ aliter intelligeret ‥ quod ‥ vellet nollet per leges cohartari deberet. deinde cum id mandatum sic ~er [MS: stomochanter ] admitteret, quod ‥
stŏmăchantĕr (stomachor), avec colère : Aug. Vita beata 2, 15.