stolide
stolide, stupidly, stolidly
stŏlĭdē, adv., v. stolidus fin.
stolidē, Adv. (stolidus), tölpelhaft, albern, dummdreist, brutal, unsinnig, st. laetus, Liv.: st. ferox viribus suis, Liv.: robore corporis st. ferox, Tac.: st. castra suggressus, Sall. fr.: übtr., stolide tument pulmonea (mala), unsinnig, Plin. 15, 52. – Compar. bei Amm. 19, 5, 2.
quid tu ‥ Maglocune in tam vetusto scelerum atramento ‥ ~e volutaris?
non ~e, nec insana mente, sed magno terroris impulsu
inter barbaros barbarice et ~e promotus est
milites ejus, cum ~e et insipienter sibi hospitia quererent, unum e civibus peremerunt
~e nimis et superbe
est stolidi stolida stolide sua gesta tueri
stolidus Ysboseeth ~e [ME: ] fecitmeaseliche
tu ‥ abbas ‥ quendam stultum ac scurram continue tecum confabulandum ‥ habes, qui antecedit te quotidie quum ad ecclesiam transis, et in choro ‥ se ~e exercet, verbis, derisionibus, cantilenis
stŏlĭdē (14) (stolidus), sottement, stupidement : Liv. 25, 19, 2, etc. ; Tac. Ann. 1, 3 || dʼune manière insensée : Plin. 15, 52 || stolidius Amm. 19, 5, 2.
stolidē
adv.
- stolidus, stupidly, stolidly: laetus, L.: ferox, L.: robore corporis ferox, Ta.