strangulatus
strangŭlātus, ūs, m. [strangulo],
- a choking, strangling: vulvae, suffocation of the womb, Plin. 20, 18, 75, § 197; 26, 15, 90, § 155; cf. strangulatio.
strangulātus, ūs, m. (strangulo), das Erwürgen, vulvae, Mutterkrampf, -weh, Plin. 10, 197 u.a.
1 strangŭlātus, a, um, part. de strangulo.
2 strangŭlātŭs, ūs, m. , c. strangulatio : Plin. 20, 197.