strophus
strŏphus, i, m., = στρόφος,
- the bellyache, gripes, colic, Veg. 1, 43; 1, 57; App. Herb. 26 (in Cels. 2, 7; Scrib. Comp. 121, and Fest. s. v. vermina, p. 375 Müll., written as Greek.).
strophus, ī, m. (στρόφος), das Bauchgrimmen, Leibschneiden, Leibweh, Veget. mul. 1, 43 u.a. Th. Prisc. 2, 9. Marc. Emp. 20 u. 29. Ps. Apul. herb. 26.
dolor in gracilibus intestinis vocatur †scrophus [l. ~us ] sive †scrophicus dolor et in colon' colicus
strŏphus, ī, m. (στρόφος), colique, tranchées : Veg. Mul. 1, 43, 1 ; 1, 47, 1 ; Ps. Apul. Herb. 26.
Stropha, dolus, fraus, et Gr.
Ad antiquæ deceptionis Stropham se convertit.Utitur Seneca Epist. 16. Gloss. Lat. Gr.
Qui quidem versus occurrit etiam inNe fur Strophosus foveam detrudat in atram.
Et cap. 23 :Non tulit hanc faustum grassator cernere famam Qui genus humanum Strophosis elidere certat.
Non cunctante gradu cum sanctæ limina valvæ Vellet adire ferox, Stropha stimulante malignum.
Quod si quis mihi liventi objiciat oculo, eumdem principem tunc temporis Imperatorem non extitisse, facile perStrophatum illum revincam syllogismum.
Quidam ludus valde perniciosus et noxius, nuncupatus vulgariter Mellat, cum Stropho rotundo, grosso et eminenti, etc.Vide Stoffus.
Conversio, perperam pro
Contorsio, in Gloss. ad Alex. Iatrosoph. MS. lib. 2. Passion. cap. 73 :