structorius
structōrĭus, a, um, adj. [structor],
- of or belonging to building, architectural: operae, Tert. Apol. 14.
strūctōrius, a, um (structor), zum Bauen gehörig, Bau-, Tert. apol. 14.
paropsidi apposite fragmenta collecta imponens cultro ~o [Eng.: ] fragmentilla et micas prorsus auferatvoydyng knyfe
dressure , mensa ~a
dressoure, table , tabula ~a
strūctōrĭus, a, um, de constructeur : Tert. Apol. 14.