structilis
structĭlis, e, adj. [struo],
- of or belonging to building; that is built or constructed; that is designed or used for building (post-Aug.): canales, walled, Vitr. 8, 7; so, cloacae, id. 5, 9 med.: columnae, Dig. 8, 5, 8: bases, ib. 50, 16, 245: opus, ib. 50, 16, 241: gemellar, Col. 12, 52, 10: caementum, building-cement, i.e. that is used in building, Mart. 9, 76, 1.
strūctilis, e (struo), I) aus mehreren Stücken zusammengefügt, gemauert, canalis, Vitr.: gemellar, Colum.: str. saepes, Ggstz. viva, Colum.: bases, columnae, ICt.: opus, ICt. u. Inscr. – II) zum Zusammenfügen od. zum Mauern dienlich, caementum, Mart. 9, 71, 1: lapis, Ulp. dig. 8, 5, 6. § 5.
hic Christus, templumque suum vitale, serenum, sensificum, / vivis, perspicuis, eternis structile saxis absque chao
struo ‥ inde ‥ hic et hec ~is et hoc ~e
strūctĭlis, e (struo), ¶ 1 qui sert à la construction : Mart. 9, 76, 1 ; Ulp. Dig. 8, 5, 6, 5 ¶ 2 construit, bâti : Vitr. Arch. 8, 7 ; 5, 7 ; Col. Rust. 12, 52, 10.
- 1. gebruikt voor de bouw, bouw- [caementum];
- 2. van beton gemaakt.