About
Menu

stupefacere

stupefacere [CL], to stun, stupefy, daze, render senseless (also transf.). b to make numb, to numb. c to overcome (with emotion or feeling), (also) to astound, astonish, take aback, (pr. ppl. as adj.) astounding. haec dum cernebant stupefactis mentibus hostes Alcuin SS Ebor 805; si morte ~factos vitiorumque qualitate et quantitate perterritos debito culpis pondere premis, desperare cogis Pull. Sent. 908A; tristicia ‥ ~it et corrumpit habentis naturam Gros. Eth. Nic. 200 (cf. Arist. Eth. Nic. 1119a23: ἐξίστησι).  b vidimus ‥ piscem tenentis manum ~facientem: est vero ad modum raie, habens in summitate spine duas pinnas acutissimas Osb. Bawdsey cxlvi; cura que blandiendo sedat doloris vehemenciam et hoc quidem ~faciendo cum narcoticis Gad. 119. 1.  c adveniente domino mox omnis turba ~facta expavit Bede Mark 220D; omnes vicinos ejus miraculo ac timore stupefacit Id. Luke 325A; de panno invento nitidissimo, quod omnes ~fecit Gosc. Lib. Mild. cap.; admiratione ‥ tanti miraculi ~factus est Tovi Found. Waltham 12; operatur opera mirabilia magna et extranea et ~faciencia que longum esset enarrare Bacon V 162; to astony, attonare, stupifacere. astonyd, attonitus, ~factus CathA.

Saved

Recent