stuprator
stū̆prātor, ōris, m. [stupro],
- a defiler, debaucher, ravisher (post-Aug.), Quint. 4, 2, 69; 7, 4, 42; Suet. Dom. 8; Sen. Hippol. 896; Ap. Met. 9, 26, 10.
stuprātor, ōris, m. (stupro), der Schänder eines Mädchens, Sen. rhet., Quint. u.a.
o gravior metus ~oris quam tortoris
si fornicatores et adulteros judicabit Deus, consanguinearum, ne dicam sororum vel filiarum, ~atores non effugient judicium ejus
Celredum ‥ ~orem sanctimonialium et ecclesiasticorum privilegiorum fractorem
~oribus puerorum nec in fine dandam esse communionem censuimus
heredes Nicholai ~oris [? l. Stuppatoris ]
stŭprātŏr, (15) ōris, m. (stupro), séducteur, corrupteur : Quint. 4, 2, 69 ; Suet. Dom. 8.