stupre
stū̆prē, adv. [stuprum],
- shamefully: foede stupreque castigor cottidie, Neleus ap. Fest. s. v. stuprum, p. 317 Müll.
stuprē, Adv. (*stuprus), schändlich, Nelei carm. 2. Fest. 317 (a), 23.
stŭprē, adv., honteusement : Poet. d. Fest. 317, 26.