stupor
stupor, numbness, dulness, insensibility, stupor
- numbness; dulness, insensibility, stupidity, stupor, stupefaction; astonishment, wonder, amazement (class.; syn. torpor): stupor in corpore, Cic. Tusc. 3, 6, 12: sensūs stupor, id. Phil. 2, 45, 115: stupor obstitit lacrimis, Ov. P. 1, 2, 29; cf.: stupor omnium animos tenet. Liv. 9, 2: oculos stupor urget inertes, Verg. G. 3, 523: stupor cordis, Cic. Phil. 3, 6, 16: stupor debilitasque linguae, id. Pis. 1, 1: tantus te stupor oppressit, ut, etc., id. Phil. 2, 26, 65; cf.: cum stupor silentiumque ceteros patrum defixisset, Liv. 6, 40: stupor omnes et admiratio incessit, unde tam subitum bellum, Just. 22, 6 fin.; 12, 7; Arn. 1, 28; Claud. II. Cons. Stil. 344. —
- II Esp., dulness, stupidity, stolidity: quae mandata! quā adrogantiā! Quo stupore! Cic. Phil. 8, 8, 24: stuporem hominis, vel dicam pecudis, attendite ... Sit in verbis tuis hic stupor: quanto in rebus sententiisque major, id. ib. 2, 12, 30: Quis stupor hic, Menelae, fuit? Ov. A. A. 2, 361. —Poet., for stupidus, a fool, simpleton: talis iste meus stupor nil videt, nihil audit, Cat. 17, 21; cf.: tum demum ingemuit corvi deceptus stupor, Phaedr. 1, 13, 12.
conquesta patri manum suam ut vulgus loquitur obdormisse ‥ in aquam frigidam illam inmersit ut ‥ ~or ille evanesceret
~or contingit dentibus ex frigiditate poros dentium subintrante
mirantur subitum piscantis membra stuporem, / unco dum narchos lesus habere stupet
~or est disposicio mentis quando instrumenta sensuum ad sensum parata animalem sensu privantur. ‥ ~or ‥ vulgariter appellatur dormicio membri sicut cum aliquis tenuit tibiam super aliam tunc non sentit, nec bene potest moveri donec aliquantulum steterit
~or est mentis alienatio cum impedimento lingue ex casu subitaneo progressa
ignorans quid esset, putans autem fantasma esse, in magnum incidit mentis ~orem
in gaudio movetur sanguis, in ~ore fleuma, in ira colera, in timore melancolia
vidit hominem Dei mire ~ore in excessu mentis occupatum
si tamen dicendus est sompnus et non pocius ~or mentis
~or sive extasis, i. dormicio ymaginacionis
multitudo ‥ audiens avem ~ore ad eam conversa subsistit
~or adprehendit audientes
qua virtute quidem visa stupor omnibus ingens / incubuit statim
fulgurat aurea per laquearia pompa decoris, / crusta metallica, gemmea fabrica, plena stuporis
solis ortum ‥ quo nihil ~ore dignius
[Thaumantias ] a miraculo et ~ore colorum hoc nomen sortita est
tanto eas ~ore perculit ut ‥ canticum ‥ tremefactae intermitterent
quos cum nihil mali cernebant pati, ~ore perterriti, regi tamen Rabbodo quod videbant factum retulerunt
ut ‥ mandata ‥ Heraldo ‥ sunt relata, ~ore expalluit, atque diu ut elinguis obticuit
nimio itaque ~ore paventes “Pape!” inquiunt
remos cessavit, et ~orem injecit, et magnum parturiebat pavorem(
et si [Petrus ] pro ~ore humanae fragilitatis nesciat quid dicat
propter hoc sumus non mediocri ~ore perculsi, cur tantae dulcedinis ymnus vel ab ipso Domino vel, si a discipulis, in praesentia tamen Domini dictus ab evangelistis omnibus sit praetermissus
nostra fragilitas ex ~ore errat, quam pavor et tedium insciam preoccupat
hesitat in cunctis, nisi que ratione probantur / viva, cui stupor est non habuisse fidem
deelbuht dicendum est quod quidem quantum ad nominis interpretationem ‘~or’ dici potest. dicitur autemelbuht spatium circuli quod quilibet planetarum quantolibet peragrat tempore
- 1. verstijving, stijfheid, gevoelloosheid [sensūs; linguae stroefheid; corporis];
- 2. (metaf.) verbazing, verwondering, ontsteltenis; ➤ ~ omnium animos tenet;
- 3. domheid, stompzinnigheid [cordis];
- 4. (poët.) (meton.) domme vent, domkop.
Stupore elatus.Epist. 47.
Stupore superbi tumoris inflatus.Idem de Unitate Eccles. :
Error fallit, extollitStupor , livor incendit.
- STIP-, numbness, dulness, insensibility, stupor: in corpore: sensus: stupor obstitit illis (lacrimis), O.: stupor omnium animos tenet, L.: linguae.—Astonishment, amazement: tantus te stupor oppressit, ut, etc.: cum stupor ceteros defixisset, L.—Dulness, stupidity, stolidity: quo stupore!: Quis stupor hic, Menelae, fuit?O.: corvi deceptus stupor (i. e. corvus stupidus), Ph.
-
…qui stillantem prae se pugionem tulit, is a te honoris causa nominatur esto ; sit in verbis tuis hic stupor quanto in rebus sententiisque maior constitue hoc, consul, aliquando, Brutorum, C. Cassi, Cn .…
Cicero, Philippicae
-
…in ipsis fuit, Caesarem occiderunt aliis consilium, aliis animus, aliis occasio defuit ; voluntas nemini. sed stuporem hominis vel dicam pecudis attendite. sic enim dixit Brutus, quem ego honoris causa nomino, cruentum pugionem tenens…
Cicero, Philippicae
-
…, locupletis quidem certe, Bambalio quidam pater, homo nullo numero. nihil illo contemptius qui propter haesitantiam linguae stuporemque cordis cognomen ex contumelia traxerit. at avus nobilis. Tuditanus nempe ille qui cum palla et cothurnis nummos populo…
Cicero, Philippicae
-
…ei cum senatu quicquam commune iudicarem qui imperatorem populi Romani senatu prohibente obsideret at quae mandata qua adrogantia, quo stupore, quo spiritu cur autem ea legatis nostris dabat, cum ad nos Cotylam mitteret, ornamentum atque arcem amicorum…
Cicero, Philippicae
-
…tua tuorumque tum intelleges quantum inter laudem et lucrum intersit. sed nimirum, ut quidam morbo aliquo et sensus stupore suavitatem cibi non sentiunt, sic libidinosi, avari, facinerosi verae laudis gustatum non habent. sed si te…
Cicero, Philippicae
-
…se scelere devinxerit, non dubito quin sit miserrimus ; sin autem id non videt, periculum est ne se stuporis excusatione defendat. accedit etiam quod exspectatione omnium fortissimo et clarissimo viro, T. Annio, devota et constituta…
Cicero, de Haruspicum Responso
-
…secetur quid sive avellatur a corpore. nam istuc nihil dolere non sine magna mercede contingit inmanitatis in animo, stuporis in corpore. sed videamus ne haec oratio sit hominum adsentantium nostrae inbecillitati et indulgentium mollitudini ; nos autem audeamus…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…quibus erat ignotus decepit, fefellit, induxit. pauci ista tua lutulenta vitia noramus, pauci tarditatem ingeni, stuporem debilitatemque linguae. numquam erat audita vox in foro, numquam periculum factum consili, nullum non modo inlustre sed…
Cicero, in Pisonem
-
…qui alia omnia auderent unus inventus est qui id auderet quod omnium fugisset et reformidasset audacia. tantus igitur te stupor oppressit vel, ut verius dicam, tantus furor ut primum, cum sector sis isto loco natus, deinde…
Cicero, Philippicae
-
…causa reliquissem quibus aequo animo carerem, eamque animi duritiam, sicut corporis, quod cum uritur non sentit, stuporem potius quam virtutem putarem. suscipere tantos animi dolores, atque ea quae capta urbe accidunt victis stante urbe unum…
Cicero, de Domo sua