About Report a problem

Menu

stupro

stupro, to defile

Could not find stupratum in Logeion dictionaries.

stupratum Adjective: neuter nominative singular, Verb: perfect passive participle masculine genitive plural, Verb: perfect passive participle neuter nominative singular, Verb: perfect passive participle neuter genitive plural, Verb: perfect passive participle neuter accusative singular, Verb: perfect passive participle neuter vocative singular, Verb: perfect passive participle masculine accusative singular of stupro

See stupratum in Morpho

stū̆pro, āvi, ātum, 1, v. a. [stuprum], to defile.
  • I In gen. (very rare): pulvinar, Cic. Har. Resp. 15, 33: stuprandis moribus, Tert. Apol. 6.—
  • II In partic., to dishonor by unchastity, to debauch, deflour, ravish, stuprate (class.): qui illam stupravit noctu, Plaut. Aul. prol. 36: ne stupraretur (filia), Cic. Fin. 5, 22, 64; Plaut. Truc. 4, 3, 47 (821): Lucretia vi stuprata, Cic. Fin. 2, 20, 66; Liv. 8, 22, 3: simillimi feminis mares stuprati et constupratores, Liv. 39, 15, 9; cf.: ingenuum stupravit et stupratus se suspendit, Quint. 4, 2, 69.

Saved

Recent