stypticus
styptĭcus, a, um, adj., = στυπτικός,
- astringent, styptic: medicamenta, Plin. 24, 13, 73, § 120: natura herbae, id. 32, 9, 36, § 111: vis, Macr. S. 7, 16 fin.: vinum, of an acid taste, Pall. Jan. 17; id. Oct. 14, 1.
stypticus (stipticus), a, um (στυπτικός), verstopfend, medicamenta, quae styptica vocant, Plin.: Armeniaca st., Gargil.: natura st., Plin.: st. vis, Macr.: st. vinum, von saurem Geschmacke, Pallad. – subst., stypticum, ī, n., ein zusammenziehendes Mittel, Pelagon. veterin. 11 (§ 200 Ihm) u. 16 (§ 256 Ihm).
virtute sua constrictiva et stiptica constringit aloe
confortativa stiptica
in fluxu de opilatione epatis ‥ nocent stiptica
agrielea ‥ folia habet stiptica, cathaplasmis denique apposita medentur
[paliuri ] radix et folia ‥ stiptica sunt, ita ut fluentem stringit ventrem
costive , stipticus
quidam sunt sapores qui testantur frigiditati, ut ponticus, stipticus, et similia
stiptica sit tibi glans, sit pontica galla
stiptica ante prandium sumpta inferius os stomachi oppilant
vinum provocat fluxum sanguinis nisi sit stipticum
harsk, or haske, as sundyr frute , stipticus ‥ vel poriticus [l. ponticus ]
non sapiunt verba sed stiptica sunt et acerba
non placet regibus Johannes stipticus / qui scelus arguit Herodis mordicus
styptĭcus, a, um (στυπτικός), styptique, astringent : Plin. 24, 120 ; 32, 11.