suadus
suādus, a, um, adj. [suadeo],
- persuading, persuasive (poet.): delenifica et suada facundia, Symm. Ep. 3, 6: cruor, Stat. Th. 4, 453: majestas, Ap. Met. 11, 30, 1; conjux, Mart. Cap. 1, § 3.
- —Hence, Suāda, ae, f., personified, the goddess of Persuasion, the Greek Πειθώ: Suadae medulla (Cethegus), Enn. ap. Cic. Brut. 15, 59; id. Sen. 14, 50; Gell. 12, 2, 3; cf. Quint. 2, 15, 4 (Ann. v. 309 Vahl.).
suādus, a, um (suadeo), zuredend, überredend, Stat., Symm. u.a. – subst., Suāda, ae, f., als Person = Πειθώ, die Göttin der Überredung, Suadae medulla, Enn. ann. 308 (von Vahlen2 klein geschrieben). – ➳ Vgl. benesuadus u. malesuadus.
suavi ‥ ~aque facundia diffederare prevalens conjunctissima
delinifica et ~a facundia
suādus, a, um (suadeo), invitant, insinuant, persuasif : Stat. Th. 4, 453 ; v. suada.