suadeo

senatui suasit ne pax cum Poenis fieret
he urged the senate not to make peace with the Carthaginians

suādeō, suāsī, suāsus, 2, n. and a.: to advise, warn, urge, exhort, 1.357, et al.; invite, 2.9; impel, prompt, 11.254; compel, force, 10.367.

suādĕo, si, sum, 2 (scanned as a trisyl., sŭādent, Lucr. 4, 1157: suavis, Key, § 972), v. n. and a. [Sanscr. svad-, to taste, please; Gr. ἁδ-, ἁνδάνω, to please; Lat. suavis, suadela, etc.; Germ. süsz; Engl. sweet], to advise, recommend, exhort, urge, persuade (freq. and class.; cf.: hortor, moneo).

• I In gen., constr. absol., with dat. of pers., and with acc. rei, an obj.-clause, ut or ne, or the simple subj.; rarely with acc. pers.
• • • • • α Absol.: non jubeo, sed, si me consulis, suadeo, Cic. Cat. 1, 5, 13: instare, Suadere, orare, Ter. And. 661; Plaut. Rud. 3, 6, 37 (875): recte suadere, Ter. Heaut. 996: pulchre, id. Phorm. 542: itane suades? id. Eun. 76: ita faciam, ut suades, Cic. Att. 11, 16, 1: male suadendo lacerant homines, Plaut. Curc. 4, 2, 22 (508): bene suadere, Cic. Lael. 13, 44.—
        • β With dat. pers.: an C. Trebonio persuasi? cui ne suadere quidem ausus essem, Cic. Phil. 2, 11, 27: alicui sapientius suadere, id. Fam. 2, 7, 1.—
        • γ With acc. rei: modo quod suasit, dissuadet, Plaut. Cist. 2, 1, 10 (212): pacem, Cic. Fam. 7, 3, 2: digito silentia, Ov. M. 9, 692: longe diversa, Vell. 2, 52, 2: asperiora, Suet. Caes. 14: quietem et concordiam, id. Oth. 8.—So with dat. pers.: quod tibi suadeam, suadeam meo patri, Plaut. Capt. 2, 1, 40 (234): multa multis saepe suasit perperam, id. ib. 2, 2, 78 (328): tu quod ipse tibi suaseris, idem mihi persuasum putato, Cic. Att. 13, 38, 2: quid mi igitur suades? Hor. S. 1, 1, 101.— Pass.: minus placet, magis quod suadetur: quod dissuadetur placet, Plaut. Trin. 3, 2, 44 (670).—
        • δ With inf. or obj.-clause (mostly poet.): vide ne facinus facias, cum mori suadeas, Cic. Fin. 2, 29, 95: nemo suaserit studiosis dicendi adulescentibus in gestu discendo elaborare, id. de Or. 1, 59, 251: Juturnam misero fateor succurrere fratri Suasi, Verg. A. 12, 814; Aus. Idyll. 2, 53: ne hoc quidem suaserim, uni se alicui proprie addicere, Quint. 10, 2, 24: praesidibus onerandas tributo provincias suadentibus, Suet. Tib. 32.—With dat. pers.: nisi mihi ab adulescentiā suasissem, nihil esse in vitā magnopere expetendum nisi laudem, persuaded, convinced, Cic. Arch. 6, 14: suadebant amici nullam esse rationem, etc., id. Caecin. 5, 15; Quint. 2, 5, 23.—Cf. pass.: nec potest aliquid suaderi perdere, Arn. 2, n. 26: Megadorus a sorore suasus ducere uxorem, Plaut. Aul. Arg. 1, v. 6.—
        • ε With ut or ne: interea, ut decumbamus, suadebo, Plaut. As. 5, 2, 64 (914); Cic. Att. 11, 16, 4: suadebimus, ut laudem humanitatis potius concupiscat, Quint. 5, 13, 6: orat, ut suadeam Philolacheti, Ut istas remittat sibi, Plaut. Most. 3, 2, 110 (799); id. Ep. 3, 2, 19 (355): postea me, ut sibi essem legatus non solum suasit, verum etiam rogavit, Cic. Prov. Cons. 17, 42; cf. in the foll. ζ: qui suadet, ne praecipitetur editio, Quint. Ep. ad Tryph. 1: cum acerrime suasisset Lepido, ne se cum Antonio jungeret, Vell. 2, 63, 2: suadere Prisco, ne supra principem scanderet, Tac. H. 4, 8 fin.—
        • ζ With simple subj.: proinde istud facias ipse, quod faciamus, nobis suades, Plaut. As. 3, 3, 54 (644): suadeo cenemus, Petr. 35 fin.: se suadere, Pharnabazo id negotii daret, Nep. Con. 4, 1.—
        • η With acc. pers. (very rare): ego neque te jubeo, neque veto neque suadeo, Plaut. Bacch. 4, 9, 120 (1044): uxorem ejus tacite suasi ac denique persuasi, secederet paululum, Ap. Met. 9, 25, 16; so, aliquem, Tert. Hab. Mul. 1; cf. also supra. ε, the pass. Cic. Prov. Cons. 17, 42.—Hence, part. pass.: paucorum asseverationibus suasi, Arn. 1, 64.—
        • θ With de and abl.: suasuri de pace, Quint. 3, 8, 14.—
  • B Transf., of things (mostly poet.), to urge, induce, impel: autumno suadente, Lucr. 1, 175: fames, Verg. A. 9, 340; 10, 724: suadente pavore, Sil. 7, 668; 12, 12: ita suadentibus annis, Plin. Ep. 3, 7, 6: verba suadentia, Stat. Th. 11, 435: tantum religio potuit suadere malorum! Lucr. 1, 101: suadent cadentia sidera somnos, Verg. A. 2, 9: cui nulla malum sententia suadet, Ut faceret facinus, Enn. ap. Gell. 12, 4 (Ann. v. 248 Vahl.): me pietas matris potius commodum suadet sequi, Ter. Hec. 481: tua me virtus quemvis sufferre laborem Suadet, Lucr. 1, 142; 1, 175: saepe levi somnum suadebit inire susurro, Verg. E. 1, 56. —
• II In partic., in publicists’ lang.: suadere legem, rogationem, etc., to recommend, advocate, speak in favor of a proposed law or bill: legem Voconiam magnā voce et bonis lateribus suasi, Cic. Sen. 5, 14; so, legem, id. Brut. 23, 89; Liv. 45, 21 (opp. dissuadere): rogationem, Cic. Rep. 3, 18, 28; id. Off. 3, 30, 109; cf.: in hac rogatione suadendā, id. Mil. 18, 47: suadere de pace, bello, etc., Quint. 3, 8, 14.—Absol.: in suadendo et dissuadendo tria primum spectanda, Quint. 3, 8, 15.—Hence, P. a. as subst.: suāsum, i, n., a persuasion, persuasive saying (late Lat.): serpentis suasa loquentis accepi, Tert. Gen. 103; cf. id. ad Uxor. 2, 1.—suādenter, adv., persuasively: loqui in litibus, Arn. 2, p. 71.

suādeo, suāsi, suāsum, ēre (zu suavis, also jmdm. etw. angenehm machen), I) intr. raten, Rat geben, zureden, an C. Trebonio persuasi, cui ne suadere quidem ausus essem, Cic.: nemo est qui tibi sapientius suadere possit te ipso, Cic.: sed haec, quae supra scripta sunt, eo spectant, ut et horter et suadeam, soll bloß eine Aufforderung u. ein guter Rat für dich sein, Cic.: in suadendo et dissuadendo, Cic. – v. lebl. Subjj., suadet enim vesana fames, Verg.: suadentibus annis, Plin. ep. – II) tr.: A) etwas raten, anraten, zu etwas raten, zureden, a) mit Acc.: pacem, Cic.: legem, Cic.: parsimoniam omnibus, Iustin.: quod ipse tibi suaseris, Cic.: m. Acc. pers.: sermone, inquis, me suasisti, medicamine sapientissimo, Tert. de pall. 6. – von lebl. Subjj., tantum religio potuit suadere malorum, Lucr.: suadent (laden ein zu) cadentia sidera somnos, Verg. – Partiz. subst., suāsum, ī, n., ein überredendes Wort, Tert. ad uxor. 2, 1: Plur. suasa, Ps. Cypr. de genes. 103. – b) mit Infin.: mori, Cic.: alci in gestu discendo histrionum more elaborare, Cic.: succurrere fratri, Verg.: Arimazi petram tradere, Curt.: Tiridati precibus Caesarem aggredi, Tac. – v. lebl. Subjj., hinc tibi saepes saepe levi somnum suadebit (einladen) inire susurro, Verg.: assiduus timor omnia experiri suadet, Sen.: cum ratio suadet finire (vitam), Sen. – c) m. Acc. u. Infin.: nullam esse rationem amittere eiusmodi occasionem, Cic.: Iuturnam occurrere fratri suasi, Cic.: multorum praeceptis multisque litteris sibi ab adulescentia suasisse (sich den Grundsatz beigebracht haben) nihil esse in vita magno opere expetendum nisi laudem, Cic. Arch. 14: onerandas (esse) tributo provincias, Suet.: quando maritandum principem cuncti suaderent, Tac. – v. lebl. Subjj., nunc me pietas matris potius commodum suadet sequi, Ter.: tua me virtus quemvis sufferre laborem suadet, Lucr. – d) mit folg. ut od. ne u. Konj.: ut istas remittat sibi, Plaut.: postea me, ut sibi essem legatus, non solum suasit verum etiam rogavit, Cic.: suadet Lacedaemoniis, ut regiā potestate dissolutā ex omnibus dux deligatur, Nep.: suasit, ne se moveret, Nep.: ne praecipitetur editio, Quint.: ne supra principem scanderet, Tac. – v. lebl. Subjj., ingenium, cui nulla malum sententia suadet ut faceret facinus, Enn. ann. 243 sq. – e) m. folg. bl. Conjunctiv: proinde istud facias ipse, quod faciamus nobis suades, Plaut.: se suadere, Pharnabazo id negotium daret, Nep.: suaserunt commilitonibus, stringerent gladios, Frontin.: suadeo cenemus, Petron. – f) mit de u. Abl.: suasuri de pace, bello, copiis etc., Quint. 3, 8, 14. – B) einem raten, zureden, ihm die und die Überzeugung beibringen, ihn überreden, uxorem eius tacite suasi ac denique persuasi, Apul. met. 9, 25: tu es, quae eum suasisti, Tert. de habit. mul. 1: m. folg. Infin., haec me fortunae larga indulgentia suasit vitae abitum petere, Auson. edyll. 2, 53. p. 34 Schenkl: ut te suadeant meos explorare vultus, Apul. met. 5, 11. – im Passiv, immortalitatem habere confiditis paucorum asseverationibus suasi, Arnob. 1, 64: nec potest aliquid suaderi perdere, Arnob. 2, 26: Megadorus a sorore suasus ducere uxorem, Plaut. aul. argum. 1. v. 6: sororum pernicioso consilio suasa, Apul. met. 5, 6: versch. probe suasus et confirmatus animi amator, ein wohlempfohlener, Apul. met. 9, 22. – ➳ sŭādent, dreisilb., Lucr. 4, 1149 (1157).

suādĕō, (8) suāsī, suāsum, ēre, ¶ 1 intr., conseiller, donner un conseil : faciam, ut suades Cic. Att. 11, 16, 1, je suivrai ton conseil ; amici bene suadentes Cic. Læl. 44, amis de bon conseil, donnant de sages avis ; alicui Cic. Phil. 2, 27, conseiller qqn, cf. Cic. Fam. 2, 7, 1 || autumno suadente Lucr. 1, 175, sur le conseil, lʼinvitation de lʼautomne, cf. Virg. En. 9, 340 ; 10, 724 ; Plin. Min. Ep. 3, 7, 6 ¶ 2 tr., a) pacem Cic. Fam. 7, 3, 2, conseiller la paix ; [en part.] legem Cic. CM 14, parler en faveur dʼune loi, soutenir, appuyer une loi, cf. Cic. Br. 89 ; rogationem Cic. Rep. 3, 28, appuyer un projet de loi, cf. Cic. Mil. 47 ; Off. 3, 109 || tantum religio potuit suadere malorum Lucr. 1, 101, tant la religion a pu conseiller de crimes ! b) [pron. n. ] quod tibi suadeo Pl. Capt. 237, ce que je te conseille, cf. Cic. Att. 13, 38, 2 ; Hor. S. 1, 1, 101 ; quod suadetur Pl. Trin. 670, ce quʼon conseille ; c) [avec inf.] conseiller de, engager à : alicui... elaborare Cic. de Or. 1, 251, conseiller à qqn de travailler..., cf. Cic. Fin. 2, 95 || [avec constr. transitive] me pietas suadet sequi... Ter. Hec. 481, le devoir filial mʼengage à suivre..., cf. Lucr. 1, 142 ; Virg. En. 12, 813 ; Megadorus a sorore suasus ducere uxorem Pl. Aul. arg. 1, 6, Mégadore déterminé par sa sœur à prendre femme, cf. Arn. 2, 26 ; d) [avec ut ] : quod suades, ut scribam... Cic. Att. 11, 16, 4, quant au conseil que tu me donnes dʼécrire...; alicui, ut Pl. Most. 797 ; Epid. 355 ; Cic. Cæcil. 52, conseiller à qqn de ; alicui, ne Tac. H. 4, 8, conseiller à qqn de ne pas ; me, ut..., non solum suasit, verum etiam rogavit Cic. Prov. 42, il mʼa non seulement conseillé, mais prié de...; e) [subj. seul] : Pl. Trin. 681 ; capias suadeo Cic. Fam. 7, 7, 1, je te conseille de prendre, cf. Fam. 2, 16, 7 ; Nep. Con. 4, 1 ; f) [avec prop. inf.] persuader que : Cic. Cæc. 15 ; Arch. 14.

➳ sŭādent trissyll. Lucr. 4, 1157.

suadeo , es, si, sum, dere. 2. n. act.
勸。— eum 勸彼。— legem 勸依律例。— ei id 勸彼行此。勸信此。— de pace 勸平和。— eum ut eat vel — eum ire 勸往。Suadentque cadentia sidera somnos 引人睡之落星。

Suggest a Translation
See an image

suādeō sī, sus, ēre

• SVAD-, to advise, recommend, exhort, urge, persuade: non iubeo, sed suadeo: recte, T.: ita faciam, ut suades: anC.Trebonio persuasi? cui ne suadere quidem ausus essem: coepi suadere pacem: digito silentia, O.: Quid mi suades?H.: vide ne facinus facias, cum mori suadeas: Iuturnam succurrere fratri, V.: sibi, nihil esse in vitā expetendum, etc., to be persuaded: suadebit tibi, ut hinc discedas: me, ut sibi essem legatus: se suadere, Pharnabazo id negoti daret, N.—Of things, to urge, induce, impel: leo per ovilia turbans, Suadet enim fames, V.: me pietas matris potius commodum suadet sequi, T.: tibi saepes somnum suadebit inire susurro, V.—Of proposed enactments, to recommend, advocate, promote, support: legem Voconiam magnā voce: suadendi dissuadendi legem potestas, L.