suasio

suāsĭo, ōnis, f. [suadeo], a counselling, advice, exhortation, suasion, persuasion.

• I In gen., Sen. Ep. 95, 65.—Plur.: omni suasionum admonitionumque genere utens, Gell. 10, 19, 4.—
• II In partic.
• • A In publicists’ lang., a recommending, advocacy of a proposed law: suasio legis Serviliae, Cic. Clu. 51, 140.—
  • B In rhetoric, the suasory species of eloquence, Cic. Or. 11, 37: praecepta dare de suasionibus, id. de Or. 2, 81, 333.

suāsio, ōnis, f. (suadeo), I) das Raten, Ratgeben, der Rat, non tantum praeceptionem, sed etiam suasionem et consolationem et exhortationem necessariam iudicat, Sen. ep. 95, 65: Plur., suasiones malae, Chalcid. Tim. 300: omni suasionum admonitionumque genere utens, Gell. 10, 19, 4. – II) insbes.: a) als publiz. t.t., die Empfehlung eines Gesetzvorschlages, legis Serviliae, Cic. Clu. 140. – b) als rhet. t.t., die anratende od. empfehlende Rede, tales suasiones, qualem fecit Isocrates panegyricum, Cic. or. 37: ea praecepta, quae de suasionibus tradenda sunt et laudationibus, Cic. de or. 2, 333.

suasio [CL], (act of offering) suggestion, recommendation, or advice, bidding (also transf., w. ref. to what is suggested, recommended, etc.). b speaking or arguing in support or favour (of or concerning), promotion, encouragement. c (form of) attempt to persuade. ad argumentum etiam hortandae ~onis [gl.: menenlicere tinþtingce] apostolicis utuntur oraculis Aldh. VirgP 36; ne timeas nec ~ones [gl.: i. orationes, disciplinas] verborum ‥ horrescas Ib.; cujus ~oni verbisque prudentibus alius optimatum ‥ tribuens assensum Bede HE II 13; episcopus ille, cujus ~one et impulsu supra diximus verbum illud suppressum ‥ nuntiatur nos sequi H. Bos. Thom. III 30; declinanda est ~o que plus habet detrimenti quam commodi P. Blois Ep. 215; per suassionem dyaboli ‥ latrunculi occiderunt unum de monachis (Colmanus 37) VSH I 273; s1349 suis ~onibus callidis adquievit Avesb. f. 119b; s1352 nunciorum ~ones omnino spreverunt Ib. f. 122; obediisti ejus [sc. sensualitatis beluae] ~oni ut de cibo vetito sumens transgressum nequaquam formidares preceptum Chaundler Apol. f. 19a.  b 719 veritatis ~one (Lit. Papae) Ep. Bonif. 12; sicut ‥ gladius hostilis apertam idolatriae graviorumque flagitiorum ~onem, ita subtiliora deceptionum argumenta sagitta demonstrat Bede Sam. 710C; ad clementie ~onem et crudelitatis dissuasionem Gir. PI I 7.  c ibi [in deserto] ‥ cum omni prorsus illicita ~one sua ad nihilum deductus est in conspectu ejus malignus J. Ford Serm. 100. 8; alia ~o debetur genti unius secte quam alterius Bacon Tert. sup. 11.

suāsĭō, (14) ōnis, f. (suadeo), action de conseiller : Sen. Ep. 95, 65 ; Gell. 10, 19, 4 || legis Cic. Clu. 140, appui donné à une loi, discours en faveur dʼune loi || [rhét.] suasiones Cic. Or. 37, discours du genre délibératif, cf. Cic. de Or. 2, 333.

suasio , onis. f.
勸人。令。誘。

Suggest a Translation
See an image

suāsiō ōnis, f

• SVAD-, a recommending, advocacy, support: legis Serviliae.—In rhet., a hortatory address, persuasive speaking: praecepta de suasionibus.