suatim
sŭātim, adv. [sus],
- after the manner of swine, swinishly, Nigid. ap. Non. 40, 26.
1. suātim, Adv. (sus), nach Schweineart, Nigid. b. Non. 40, 26.
2. suātim, Adv. (suus), nach seiner Weise, Gramm. Vatic. de adv. 6 (Class. auct. 5, 279, a).
rubro coloris stibio genas ac mandibulas ~im [gl.: suo more, ] fucare satagiton hire wisan
non magnopere moveor, quamlibet adversus stipulatorem veritatis ~im livescant
apis quae suotim [v. l. ~im ] camporum circumvolat arva
~im motus clementia concedit cuncta petita
nequivit ille liquor exhauriri de vase, nisi ad mensuram palmi, inebriatis Northanhymbris ~im ac vesperi recedentibus
~im, suo more
singula paulatim prodibat musca suatim
legatione audita, rex ~im utens, misericordia motus ‥ obsides accepit
~im utens ‥ diu in oratione tacita prostratus
leniter utens ~im illos ipsos judices ‥ per se ipsum ‥ interrogabat quare tam nequiter judicassent
si vis donare, noli grunnire suatim
sŭātim (sus), en pourceau : Nigid. d. Non. 40, 26.
Quorum privilegiorum tenorem si non Suatim frater Hincmarus partim celasset, etc.Idem Hincmarus Remensis in Opusculo
Nos etiam moderni Glossarios Græcos, quos Suatim Lexicos vocari audivimus, etc.S. Althelmus Episcop. lib. 1. de Virg. cap. 42 :
Venusta inquam, lineamentis corporalibus ; sed plus venusta Suatim, cycladibus compta spiritualibus.Anastasius Bibl. in Præfat. ad VIII. Concil.
Ne ergo Græcorum Suatim astutia, quin potius dolositas, etiam circa præsentem Synodum agat, hæc me admonendi causa dixisse sufficiat. Idem :
Ne forte procedente tempore iis Græcis codicibus reperiatur huic sanctæ Synodo a Constantinopolitana Suatim additum vel mutatum.
Lætatusque Rex et jussit abunde propinare hospitibus hydromellum ;.... in ebrietate Suatim NordanhimbrisUbi proet vesperi cum lætitia recedentibus.
Suaptescriptum esse censet Mabillonius ; quo sensu intelligi etiam possunt laudata a viro doctissimo Cangio. Vide Suaptim. Utitur etiam Joan. Diaconus lib. 4. de Vita S. Gregorii cap. 75.
Suatim, est instar suis.