suasor
suasor, an exhorter, adviser, counsellor, persuader
suāsor, ōris, m. [suadeo].
- In gen., one who exhorts, advises, or persuades, an adviser, counsellor, persuader (class.): esse suasorem summum et studiosum robore belli, Enn. ap. Gell. 7, 2 (Ann. v. 375 Vahl.): me suasore et impulsore id factum, Plaut. Most. 3, 3, 13 (916): suasor et impulsor profectionis, Cic. Att. 16, 7, 2: quid interest inter suasorem facti et probatorem? id. Phil. 2, 12, 29: suasoris finis est utilitas, Quint. 3, 8, 42: pacis, Ov. F. 4, 75.—
- II In partic., in publicists’ lang., one who recommends or advocates a proposed law: Caesar legem tulit ut, etc.... suasore legis Pompeio, Vell. 2, 44, 4: epistola non suasoris sed rogatoris, Cic. Att. 16, 16, B, § 9.
suāsor, ōris, m. (suadeo), der Anrater, Anempfehler, facti, Cic.: deditionis, Cic.: legis, Liv.
ausculto ~ori et ausculto praecepta magistri
illos habebo exactores in pena quos habui ~ores in culpa
~or concordie, dissuasor discordie, et prorsus ad quod intenderet pro viribus eloquentie persuasor
matrimonii contrahendi ~or efficax factus et persuasor
Laelius, non ille lator legis amicitie, sed ~or belli civilis et furoris incentor
ira Dei in consilii illius ~ores deseviens(
melius est unus ~or veritatis quam mille adulatores falsitatis
suāsŏr, (12) ōris, m. (suadeo), celui qui conseille, conseiller : Cic. Att. 16, 7, 2 ; Phil. 2, 29 || celui qui appuie une loi : Cic. Att. 16, 16 b, 9.
suāsor ōris, m
- SVAD-, an exhorter, adviser, counsellor, persuader: repudiatis malis suasoribus: facti: pacis, O.—Of an enactment, a proposer, advocate: non suasor sed regator.