suaveolens
suāvĕ-ŏlens (also written separately), entis, adj. [suavis-oleo],
- sweet-smelling, fragrant: amaracus, Cat. 61, 7: mala, id. 19, 13.
suāveolēns, entis, klass. getrennt suāve olēns, entis (suave u. oleo), wohlriechend, Catull. 61, 7. Priap. 85, 13. Corp. inscr. Lat. 12, 103.: neutr. pl. subst., Wohlgerüche, suaveolentium vaporationes, Interpr. Iren. 4, 14, 3.
suāvĕŏlēns (mieux suāvĕ ŏlēns), à lʼodeur suave : Catul. 61, 7.